01-09-10

Het perfecte leventje uit de woontijdschriftjes.

Ik wil het eens hebben over "woonmagazines"...genre VT wonen, Ariadne Home en meer van die soort.

Ik kan daar intens van genieten, koffie, goeie zetel, stilte en zo'n tijdschrift...en ik lees alles, ieder stukje, elk reclaampje kortom van A tot Z. Ik bewaar die boekskes zorgvuldig en na x aantal tijd herlees ik dat en geniet er nogmaals van.

Maar...ja,er is een maar...in mezelf lach ik om sommige foto's, van die "perfecte gezinnetjes met perfecte blonde kinderen, meestal allemaal in kraakhelder wit hemd / bloes + jeans op blote voeten in een perfect interieur" .

In den beginne...was ik jaloers..ik kon ze benijden en denken, J.E.Z.U.S.....hoe houden die mensen hun huis zo perfect, very clean ,opgeruimd en ook nog prachtig ingericht ??? Hoe kunnen ze lachend op een foto staan nadat je leest dat ze 2 jaar verbouwd hebben of jaren op zoek zijn geweest naar dit of dat...en dan komt het...

 Ze wonen in "een oud schooltje" dat omgebouwd werd tot het meest knusse huis ooit...of " een oude drukkerij" en de ouwe drukpers benutten ze nu als bad...wat ik ook maar blijf tegenkomen...de perfect passende inbouwkasten hebben we "zelf gemaakt van oude tempeldeuren die we toevallig vonden tijdens onze reis naar Bali"

....of de houten vloerdelen hebben we uitgebroken uit een "vervallen kapel in Zuid Spanje"...ja echt...die gezinnen die op de foto gaan met hun hebben en houwen zeggen altijd van die grappige, onmogelijke dingen...dingen waar je ook zenuwachtig van kan worden...want onze kastdeuren komen gewoon uit Ikea ..de houten vloer ziet er oud en bekrast uit maar dat komt door mijn hakken en niet omdat het uit één of ander kerk, tempel of ouwe melkfabriek komt.

Nog zoiets waar ik over ga nadenken...hoe regel je dat...hoe regel je, dat oude tempeldeuren uit Bali aan huis geleverd worden. Zoiets brengt toch alleen maar stress mee op reis? Hoe raken die dingen in je thuisland...pfff, ik ben al helemaal blij dat ik op reis enkel hele mooie schoenen tegenkom die ik persé wil. Of een handtas...zoiets raakt wel mee in de bagage. En desnoods laat ik een paar oude schoenen achter om plaats te maken voor de nieuwe.

Maar toch blijf ik ze kopen en lezen, die woontijdschriften. Gewoon al om eens geniepig te lachen of gewoon om even bij mezelf te denken dat wij het weer super makkelijk hebben aangepakt...en ik  heel erg veel van mijn gewone, niet perfecte huis hou. En gelukkig prijs ik me, dat wij niet met smetteloos interieur en witte bloesjes op een foto moeten..want wij zien er altijd net niet perfect uit....

Zalig, toch?

P1020818.JPG

12:46 Gepost door katrien in Huis, Mezelf | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.