30-09-10

Een hondenrok ...

Dit stofje vond ik super toen ik het zag liggen ....misschien ben ik de enige...alhoewel mijn mama vond het ook super!

P1030008.JPG

En ik ben trots op het resultaat...een rokje voor Gloria, gevoerd en al!!!

Kijk eens aan zeg...weer tevreden met mijn eigen.

P1030009.JPG

Ik knipte de delen dubbel uit in 2 soorten stof , afgewerkt met een zwart biaislintje en een zwart truitje erbij gekocht...

 

P1030012.JPG



 

17:50 Gepost door katrien in Naaien, The Kids | Commentaren (2)

27-09-10

Strandvoeten

Zaterdagnamiddag ging ik in het gezelschap van mijn zoon boodschappen doen...ik rij nogal graag eens over de grens voor de boodschapjes, mijn kinderen houden enorm van pindakaas en vla en dat vind je dus vooral in Nederland...in een 50 tal minuutjes zijn wij bij de dichtst bijzijnde Albert Heyn en terwijl de dochtertjes gezellig bij papa bleven gaan Midas en ik graag samen op stap. Mijn enige zoon, het is zo'n speciaal kind...zo'n lieve jongen ,gevoelig, attent, behulpzaam en vooral een compagnon...ten eerste praat hij de ganse auto-rit...hij zwijgt geen minuut en deelt alles wat in hem op komt...zo wist hij me te vertellen " Dat hij het zo jammer vindt dat papa in de zomer niet graag naar het strand gaat...maar ja, eigenlijk zie je dat al waarom hij niet graag naar het strand gaat, hij heeft echt geen strandvoeten."

Ik onderduk dan een schaterlach..gewoon, omdat ik niet wil dat hij stopt met vertellen...het lachen zou hem misschien afschrikken om verder te babbelen..."Bij sommige mensen zie je direct dat ze strandvoeten hebben..."

Ik weet nog steeds niet echt wat strandvoeten zijn maar ik had er echt een binnenpretje over.

Vervolgens zei hij me nog dat er dikwijls meisjes op de speelplaats komen vragen of hij het wil "aanmaken"...Ik snap dat wel, want Midas is een schoon kind, al zeg ik dat zelf...hij heeft een soort "coolheid" over zich en 10 jarige meisjes vallen daar voor...maar toen ik vroeg wat hij dan als antwoord geeft aan die meisjes, zei hij even cool; "Oh, dan zeg ik dat ik even bezig ben aan het voetballen of dat ik bezet ben."

"Maar", zei hij : " Ik bedoel dan wel "bezet" zoals in de wachtkamer van de dokter hé...niet bezet met een ander meisje hoor...of zoals bezet op het toilet.." Toen ik vroeg wat hij dan als antwoord geeft als hij op het toilet zat, zei hij zonder blikken of blozen, " Mama , als ze kloppen op school op mijn toiletdeur zeg ik altijd, kom binnen"...

Waarop hij onbedaarlijk begon te lachen...wel daar word ik nu vrolijk van sè...

P1020276.JPG

 

22:22 Gepost door katrien in The Kids | Commentaren (0)

25-09-10

Nog een rokje

Het was al eventjes geleden dat ik nog zin had om iets te maken...de naailes zit er voor iets tussen. Ik kreeg bijna faalangst om weer achter mijn machine te kruipen. De juf vind ik echt maar niks en het gaat er zo erg schools aan toe. We lijken wel 14-jarigen...

Vorige donderdag werd ik met een "collega-beginner" aan het werk gezet...mijn buurtje deed blijkbaar iets fout en de juf kwam echt aangestormd en op enorme zagetoon riep ze uit "Maar zo heb ik jou toch niet leren stikken...zo heb ik dat toch niet getooooooooooooooooond!!!!"... Ik kreeg bijna de slappe lach en toen ze weer weg was fluisterde ik tegen mijn buurvrouw, " Zou je hier ook strafstudie krijgen als je iets fout doet?"...waarop we toch echt  gingen giechelen als pubers...

Maar goed, gisterenavond dit rokje voor Gloria gemaakt,

P1020977.JPG

P1020978.JPG

Stofje gekocht voor 2.80 euro en een biaislintje voor 0.90 cent...niet slecht...

 

 

11:57 Gepost door katrien in Naaien | Commentaren (1)

24-09-10

Bijnamen geven...

Ik ben er niet trots op maar het is sterker dan mezelf....Ik doe niks liever dan mensen bijnamen geven...Eigenlijk kan ik het niet laten en gaat het vanzelf. Bij sommige mensen en in sommige situaties floept er gewoon een naam in mijn hoofd...mijn zus en ik deden dit al toen we amper 10 waren...op reis hadden we ook altijd snel namen klaar voor mensen aan het zwembad of in het restaurant. Ik herinner me nog Billy Turf en Miss Donaldson en de Pushers, die laatsten waren een vader, moeder en grote dochter met vreselijk kroezelig, erg lang haar...ze kaapten onze taxi weg voor onze neus en staken altijd voor tijdens het buffet. Op huwelijksreis met mijn man ging ik lustig verder en hadden we "Sausmond" en "Harrewar"...

Harrewar was een Brit en werd elke dag ingegraven in het zand door zijn 2 kinderen...enkel zijn hoofd stak uit en zijn haar stond altijd piekerig...vandaar.

Enkele jaren terug had ik een collega die zo'n slijmbal was bij de baas...ik doopte hem "De Labrador" wegens overdreven loyaliteit voor de baas...Een andere collega kreeg de naam "De Gatkrabber", letterlijk, dus meer uitleg is niet nodig.

Dan hadden we nog "Het Schaap" wegens zeer schaapachtige blik , vooral als er iets moest uitgelegd worden, keek hij me aan als een schaap . "Out of Afrika" want die liep dikwijls in zo'n belachelijk wit linnen kostuum en dan ook nog " Roy Orbison" wegens zeer donkere zonnebril, zelfs bij bewolkt weer.

"Peppie en Kokkie , De Lekpot ,Roze Brommer (ook al reed ze met een paarse brommer) Neusje en Miss Donaldson"....het is mijn geheimpje...en ik kan het niet helpen.

14:21 Gepost door katrien in Mezelf | Commentaren (3)

22-09-10

Alle goeie dingen bestaan uit 3...

En dus gaan we vandaag Midas prijzen...

Middelste kind, heel gevoelig , behulpzaam, soms eens opvliegend en koppig zoals zijn vader, de schat... maar bovenal een echte man in huis....

Voetbal is zijn passie en hij kan er wat van...niet dat we denken dat we nieuwe Beckham of Lukaku onder ons hebben...neen, wij zijn redelijk realistisch op dat vlak...maar hij shot boven het gemiddelde tegen het balletje...

tn_CSC_0057.jpg

tn_KVO-BRUSSELS 015.jpg

tn_CSC_0075.JPG

Wees maar zeker dat ik trots op hem ben!

 

 

 

09:30 Gepost door katrien in The Kids | Commentaren (0)

17-09-10

Ons kleintje...

Gloria...wat een schatje toch....mijn kleintje...ze maakt ons leven zoveel mooier en ze verzacht de scherpe kanten...sedert enkele dagen is ze helemaal in de ban van "kleuren en tekenen"...

P1020935.JPG

P1020943.JPG

 

P1020941.JPG

 

15:43 Gepost door katrien in The Kids | Commentaren (2)

15-09-10

Langzaam....

Ik hou niet van klagers...en zage-mensen...en mensen die altijd ergens pijn hebben en dat dan uitvoerig gaan beschrijven. De meest kleine ongemakjes gaan bespreken...wacht, ik geef een voorbeeld, zo ken ik iemand , die eerst zo enorm kon doorgaan over het feit dat ze niet snel zwanger was toen ze dat wou...dat begrijp ik nog volkomen, zelf was ik ook heel ongeduldig en teleurgesteld als de test negatief was ..maar...toen ze zwanger was bleef het geklaag verder duren, het werd zelfs erger. Zooo moe en zooo zwaar en zoooo lastig.

Hummm, daar werd ik al wat kregelig van, ja ik heb 3 x het hele traject doorlopen en dan weet je wel dat het niet altijd roze wolken zijn waar je op zit. Eens de baby er was hield het klagen steeds verder aan, over de slapeloze nachten, de pijnlijke tepels, het bezoek die te lang bleef en ook over haar bloedingen (yak) die maar niet ophielden...en eigenlijk is er voor haar elke dag wel wat te klagen..over het oudste kind ( tegenspreken) het middelste kind (koppig tot en met!)  en de baby (ik kan niks doen overdag want ze weent te vaak!!!)....al dat geklaag over je eigen kinderen ..daar ben ik ook niet zo'n fan van...pas op..ik doe het ook wel eens hoor, tenslotte werken ze soms serieus op mijn zenuwen...Cato bijvoorbeeld...man,man , wat moet ik geduld hebben met dat kind...

Sedert 1 september zit ze in het eerste middelbaar (high school) zoals zij het noemt...en aangezien wij nogal "op de buiten" wonen en geen high school hebben in de onmiddellijke omgeving moet ze dus 2 bussen nemen. De wekker loopt dus vroeg af...en dan begint het. Het kind speelt elke morgen een "oscarwaardige" rol in een "slowmotionfilm"...je gelooft het niet als je het niet met je eigen ogen ziet maar Cato kan echt alles t.r.a.a.g doen.

Opstaan...heel traag het donsdeken wegslaan.....één been uit bed, half rechtkomen...heeeeeeeeeeeeeeeeeeel traag bewegend naar de klokradio en die zeeeeeeeeeeeeeeeeeer langzaam uitzetten. Schuifelen naar het toilet en daar eindeloos blijven zitten (met ogen dicht want dat heb ik gezien toen ik kolerig de deur opentrok omdat het niet vooruit gaat). Slenteren naar de badkamer...eerst staren naar het spiegelbeeld en blijven staren, en zo gaat dat maar verder...ontbijt gaat ook al zo langzaam en ik lijk wel een opgedraaid duracelkonijntje die steeds maar zegt "voortdoen" en "doorgaan" en "hup hup Cato"...

Maar wat ik nog het meest verbazende vind..is het aantrekken van All stars in slowmotion...er gaat wel 7 minuten tijd inzitten, zo schat ik...en zo langzaam dat die veters tussen haar vingers tot strikken worden geknoopt..ik wist niet dat dat bestond...en zo verloopt elke morgen hier ....gelukkig is het zo'n heerlijk kind, ik kan het haar nog net vergeven...maar misschien koop ik haar toch een paar schoenen zonder veters...dan kunnen we zeker 7 minuten langer slapen...

P1020767.JPG

 

09:52 Gepost door katrien in The Kids | Commentaren (2)