20-10-10

Sukkelen in de supermarkt.

Ik weet niet hoe dat bij jullie gaat maar ik krijg het soms serieus op mijn heupen van "sukkelen met een peuter". Wees nu eerlijk of geef mij hoop, maar ik ben toch niet de enige???? Met een baby is het ook één gesukkel hoor, daar niet van..Steeds maar weer die tas met luiers, doekjes, zalf , slabbetjes, reservekledij , melk of fruitpappen mee, buggy in en uit de auto, je nek kapot rekken door dat gesleur met een loodzware maxi-cosi (wie heeft dat woord bedacht , er is niks "cosy" aan, ja, misschien voor de baby maar toch niet voor jezelf!!!) Maar dit terzijde , ik heb het vandaag over het gesukkel met een 2 jarige peuter...

Ik schets u mijn ochtend...Midas afzetten aan de school, op weg naar de supermarkt eerst tanken, na het tanken zie ik dat mijn zoon zijn zwemzak in de auto heeft vergeten. Even twijfel ik...zal ik doen alsof ik het niet zie???  Maar toch zet ik een race in , terug naar school. Daar zie ik de zwembus vertrekken, ik spring uit mijn auto, laat Gloria dus achter in haar kinderzitje (met dvd, dan weent ze tenminste niet de hele rit) en met zwaaiende armen zodat de chauffeur mij ziet kan ik de bus tot stilstand brengen..Het blije gezicht van mijn zoon volstaat voor mij en ik trek terug een sprintje naar mijn auto. Op naar de supermarkt...

Gloria wil niet in de kar, "wil sjtappe..." (lees, "ik wil stappen en overal met mijn fikken aanzitten"). Ik geef niet toe en plooi haar dubbel zodat ze in het stoeltje van de kar past. Dat zint haar niet en we zijn de eerste gang nog niet door, dat kind zet haar keel open en ik denk bij mezelf "jezussssss...waarom heb ik geen leuke job in een hip bureau met allemaal volwassen mensen rond me  ???" In elke rij is het wel wat..."Wil sjokolaatje , wil djinken, gjote dojst..." In het koelvak ziet ze van die kleurige plattekaaspotjes...petit gervais..."Wil kaasje, wil kaasje..." Ik geef die potjes in haar handjes, dat gaat even goed, ze bekijkt dat van alle kanten en is tenminste stil... Dan begint het wéér "Lepel, lepel mama, lepel, lepel..." Je houdt het niet voor mogelijk hoeveel keer ze het na elkaar kan blijven zeggen, dus ik "ssssjttttt, thuis, straks ..."

Ondertussen ga ik steeds sneller en smijt ik steeds meer dingen in de kar, dingen waarvan ik denk dat ik ze nodig heb want ik heb de moed niet meer om mijn lijstje te bekijken want ik wil maar één ding, zo snel mogelijk de winkel uit ... Even sta ik te twijfelen, "garnaalkroketten of kaaskroketten of geen van beiden want het is allemaal vet...??" Dan kijk ik naar Gloria die precies stilgevallen is...Ik wil net fluisteren "Nu ben je flink...".

Maar neen, ze is helemaal niet flink, ze heeft een "plattekaasje" open gekregen (stom, stom,stom van mij!!!) en haar handen, mond en mouwen zitten al onder de gele bananenkaas...Het zweet breekt me nu echt uit, ik heb geen zakdoek, geen vochtige doeken, ik heb NIKS!!!!!!!!!!!!! Even denk ik om de smurrie aan de voering van mijn jas te vegen maar dat gaat me te ver...Er zit niks anders op dan haar handen af te likken , haar wangen af te vegen met mijn vingers en ook dat op te likken...ik hap nog wat kaas van haar mouwen, spurt naar de kassa waar zij vrolijk in het karretje blijft lachen " Jekker é mama, asseplief..." Terwijl ze een plakkerig vingertje in mijn mond probeert te steken waar nog een spetter geel aanhangt...

Wie denkt dat kleine peutertjes alleen maar leuk zijn, heeft het mis.

14:14 Gepost door katrien in The Kids | Commentaren (4)

Commentaren

Whoehahaha!!! Ik lig hier in een deuk, heerlijk herkenbaar en ja, die peutertjes zijn geweldig!

Gepost door: Beatrijs | 22-10-10

Reageren op dit commentaar

Katrien,kweet niet of dit je kan opmonteren maar ik heb een tweeling van 18 m en een peuter van 4,5 j als kleinkinderen.
Meestal genieten we in het kwadraat,zo'n tweeling is toch wel iets apart.
Maar als het dan tegenzit,zoals in de supermarkt of tijdens
een welverdiende(denken wij) tas koffie op een leuk terrasje,kan het stressgehalte ook in verhouding zijn.
Maar ik zou ze niet willen missen,de schatjes!
Dat lief snoetje van uw dochtertje spreekt boekdelen....
Fran

Gepost door: franny | 22-10-10

Reageren op dit commentaar

Katrien,kweet niet of dit je kan opmonteren maar ik heb een tweeling van 18 m en een peuter van 4,5 j als kleinkinderen.
Meestal genieten we in het kwadraat,zo'n tweeling is toch wel iets apart.
Maar als het dan tegenzit,zoals in de supermarkt of tijdens
een welverdiende(denken wij) tas koffie op een leuk terrasje,kan het stressgehalte ook in verhouding zijn.
Maar ik zou ze niet willen missen,de schatjes!
Dat lief snoetje van uw dochtertje spreekt boekdelen....
Fran

Gepost door: franny | 22-10-10

Reageren op dit commentaar

Dit stuk las als een trein en ik kan het me levendig voorstellen wat een nachtmerrie dit moet geweest zijn. Tja, met een peuter naar de supermarkt, dat is en blijft toch een avontuur hé. Ik was altijd supergelukkig als alle boodschappen goed-en-wel in de kast opgeborgen waren en het gedoe weer voorbij was :-)

Gepost door: Stefanie | 24-10-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.