10-08-11

En laat ons nog maar wat afzien....

2011...een jaar dat ons zal bij blijven...een zwart jaar, een miserie jaar, waarin we in februari afscheid nemen van mijn mama...een snijdende pijn, een gemis, en zoveel pijnlijker dan ik me ooit had kunnen voorstellen...om in de sfeer te blijven ontdekken we in april, na erfelijk onderzoek, dat zowel mijn zus en ikzelf drager zijn van hetzelfde gen, wat al die kankers bij mijn lieve mama veroorzaakte...plots maken we afspraken bij oncologen en plastisch chirurgen...horen woorden als "amputatie" en "Diepflap" en "operatie van 8 à 10 uren"...en we leggen er ons bij neer en gaan er voor en plannen allebei onze operatie in september en we lachen er mee...wat moet een mens anders???

Maar dit scenario....dat mijn man vorige week ook zijn mama'tje moest laten gaan...neen, dat hadden wij niet meer ingecalculeerd dit jaar...dit is er over en wederom grabbelen wij onze zwarte kleren samen en voor de tweede keer , dit jaar, zie ik mijn 11 jarige zoon in een begrafenis-pak en ik kan alleen maar ondergaan en mijn man troosten en denken en weten, hoe schrijnend dit wel is...

Lieve schoonmama'tje...doe de groetjes daar aan mijn mama en hou er maar een koffieklets en ga misschien eens naar een optreden van Amy Winehouse...of Elvis, er is keus genoeg daarboven...

Ik ga je missen en zal zorgen voor je zoon, daar mag je op rekenen.

Je was een prachtvrouw! Go girl....

18:20 Gepost door katrien in Mama, Mezelf, Wij | Commentaren (4)

Commentaren

Lieve Katrien en familie, ik wens jullie veel sterkte... Inderdaad, wat een jaar voor jullie, onrechtvaardigheid troef... Ik denk regelmatig aan je, en aan "de datum". Ik zal die dag keihard duimen dat alles goed verloopt voor jou en je zus.
Liefs
Isabelle

Gepost door: Isabelle | 10-08-11

Reageren op dit commentaar

lieve Katrien, net als een mens denkt 'kan het nog erger', dan gebeurt dit..het mag nu wel stoppen, je hebt genoeg gehad nu.. verzorg jezelf en je gezinnetje goed, hopelijk keren er snel betere tijden jullie kant op.. het is jullie helemaal gegund.. ik denk veel aan jou xxx

Gepost door: hilde | 11-08-11

Reageren op dit commentaar

Ik word er stil van ....Zoveel verdriet te verwerken op zo korte tijd. Innige deelneming aan je man ook.
Ik hoop van harte dat jullie geen tegenslagen meer hoeven te verwerken. Zorg goed voor jezelf ,

lieve groeten ,Martine

Gepost door: Martine D. | 12-08-11

Reageren op dit commentaar

Waarom is het dat de ene mens quasi zorgeloos door het leven dartelt en de andere mens getroffen wordt door zoveel verdriet, ziekte, onrecht ... op zulke korte periode. Ik heb er geen verklaring voor, maar vindt het zo erg voor jullie allen en hoop dat jullie de sterkte mogen vinden om hierdoor te komen. Ik wens jullie veel steun en denk aan jullie.

Gepost door: Stefanie | 28-08-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.