19-11-10

Blabla op vrijdag

Ik vul de laatste tijd mijn dagen precies met "de waste"...zoals we dat op zijn west-vlaams zeggen...met een gezin van 5, waar onder andere een voetballende zoon (zweetsokken, natte handdoeken, klamme trainingsbroekjes) en een echtgenoot die elke dag hemden draagt , een peuter die alles nog ongegeneerd laat lopen en dan nog mezelf en de puberdochter(wij zijn de properste van de 5!)...ja, met zo'n verzameling lijkt het er steeds meer op alsof ik een baan heb in een wasserette... 

Maar de rest van de tijd vul ik ook met deze dingetjes...

Nadenken wat ik ga maken met de stofjes die ik kocht tijdens de herfstvakantie op de markt van Goes(Nl)

P1030271.JPG

 

Dit boek uitpluizen op zoek naar lekkere kookideetjes.

P1030273.JPG

Naar buiten staren terwijl ik nadenk over de stofjes en het koken en op dit triestig stuk landschap moeten zien

P1030274.JPG

en beseffen dat ik toch veeleer een lente en zomermens ben...

 

07:32 Gepost door katrien in Huis, Mezelf | Commentaren (2) | Tags: voer sleutelwoorden in

29-10-10

Flits!

Ik zag ze van ver staan deze ochtend...zo'n geniepig flitsautootje, met achter het stuur een nog geniepiger politiemanneke...Ik reed iets sneller dan 50, dus onmiddellijk stond ik op mijn rem en reed aan een slakkengang van 35 (om geen risico te nemen) voorbij de onheilsplek....

Vriendelijk als ik ben, waarschuw ik normaal een beetje de tegenliggers door eens mijn grote lichten te trekken. Maar deze keer niet..er kwam zo'n " speedkarre" af. Je kent ze wel...meestal van die helblauwe kleine moordmachines. Verlaagd, met brede banden op , donkere zijruiten en achter het stuur een opgeschoten tiener met puisten en pet. Zo'n autootje, waarvan je eigen auto even weg en weer rilt, doordat hij je met zo'n hoge snelheid passeert...zo'n autootje waar je, zelfs als alle ruiten dicht zijn, je oren in je vingers steekt omdat de muziek zo luid staat..(en neen, ik wil niet klinken als een "volwassen zagewijf")

Ik keek in mijn achterruitspiegel...en ja hoor, FLITS!!!! Hij staat erop, hij krijgt een boete, eerstdaags in zijn brievenbus. En weet je...dat is zijn verdiende loon...want ik ben geen heilige en krijg ook wel eens een boete en ik rij ook wel eens te snel, maar ik kan er absoluut niet tegen dat die gasten" racen" op de weg.

Op een weg waar kinderen,( zoals mijn dochter misschien) op de fiets naar school rijden, terwijl ze blij zijn dat het vrijdag is...waar ze plannen maken voor het weekend en waar ze zeker niet van de weg gemaaid willen worden door één of andere loco...

Dus vanochtend was dat geniepige politie-agentje met zijn "fotokodak" mijn vriend.

11:55 Gepost door katrien in Mezelf | Commentaren (2)

23-10-10

Herfstweer...

Als dit het uitzicht is op zaterdagochtend

foto1.JPG

Dan krijg ik zin in , warme chocolademelk (waar je een marshmellow in laat vallen) , soep met balletjes, een boswandeling met nadien een pannenkoek met lichtbruine suiker, Mary Poppins of Annie kijken , verwarming hoger zetten , dekentjes in de zetel , ...

Waar krijgen jullie zin in op koude, natte , winderige herfstdagen?

 

 

11:45 Gepost door katrien in Huis, Mezelf | Commentaren (3)

11-10-10

Lovely life?????

Waarom ik mijn blog "my lovely life" heb genoemd weet ik vandaag niet meer. Want zo "lovely" is het nu echt niet. Ik had gewoon beter "real life sucks" of nog beter "very shit&fucking hard life" of zo gekozen...Maar de eeuwige optimist in mij koos voor iets "zonnigs en happy"...

Vandaag is zo'n dag waarop ik mezelf weer een schop onder mijn kont moet geven...dingen doen, achter mijn naaimachine kruipen, lijstjes maken met "things to do" zoals : was ophangen, brood bakken, strijken, dweilen , en vooral niet nadenken....en één voor één doorstreep ik dan het lijstje. En hopen dat het snel avond is want ik wil mijn kinderen rond mij, mijn man bij mij...en wegkruipen onder een dekentje en mijn verstand op nul zetten ...

Herfst in mijn hoofd en rond mij...

P1030070.JPG

En het valt met niets tegen te houden...

 

11:57 Gepost door katrien in Mama, Mezelf | Commentaren (2)

05-10-10

Wroeten en doorgaan gelijk een echte westvlamink...

Dat ik weinig geduld heb en nogal "voor de vooruit" ben...dat weten de meesten die mij kennen wel...ik luister goed naar "miserie en leed" van anderen maar heb toch steeds de neiging om iemand een schop onder zijn kont te geven en te zeggen "vooruit jij...je moet door en je moet er het beste van maken en kijken naar alles wat je hebt en je gelukkig om bent..." Zo ook tegen mezelf...heb mezelf deze ochtend een schop onder mijn gat gegeven en mezelf door elkaar geschud. Niks voor niks staan Westvlamingen bekend als "wroeters" en het glas is bij mij nog steeds liever halfvol....En dus zet ik mijn cd luid met een super nummer van Het Hof , en ik lach. Spijtig als je geen "westvlams" begrijpt maar kijk dan even naar het clipje... neem het van me aan...het is hilarisch!

Uiteraard kan "shoppen" ook helpen tegen een dip...dus dat deed ik ook...naar de stoffenwinkel waar ik machtige dingen vond...een schapevelleke en een imitatie koeienhuidje...waar ik sebiet gezellige herfst-bodywarmers (pas op, dat woord vind ik hier zomaar uit!) van ga maken voor Gloria met veel dank aan deze Madame waarvan ik het afgekeken heb...

Dan moet ik mijn kop bij patroon en naaimachine houden en denk ik over niks anders na....Da's de raad van een echte "westvloamink" sè...

"Doorgaan en wroeten gelijk de beesten...."

12:08 Gepost door katrien in Mezelf, Naaien | Commentaren (0)

24-09-10

Bijnamen geven...

Ik ben er niet trots op maar het is sterker dan mezelf....Ik doe niks liever dan mensen bijnamen geven...Eigenlijk kan ik het niet laten en gaat het vanzelf. Bij sommige mensen en in sommige situaties floept er gewoon een naam in mijn hoofd...mijn zus en ik deden dit al toen we amper 10 waren...op reis hadden we ook altijd snel namen klaar voor mensen aan het zwembad of in het restaurant. Ik herinner me nog Billy Turf en Miss Donaldson en de Pushers, die laatsten waren een vader, moeder en grote dochter met vreselijk kroezelig, erg lang haar...ze kaapten onze taxi weg voor onze neus en staken altijd voor tijdens het buffet. Op huwelijksreis met mijn man ging ik lustig verder en hadden we "Sausmond" en "Harrewar"...

Harrewar was een Brit en werd elke dag ingegraven in het zand door zijn 2 kinderen...enkel zijn hoofd stak uit en zijn haar stond altijd piekerig...vandaar.

Enkele jaren terug had ik een collega die zo'n slijmbal was bij de baas...ik doopte hem "De Labrador" wegens overdreven loyaliteit voor de baas...Een andere collega kreeg de naam "De Gatkrabber", letterlijk, dus meer uitleg is niet nodig.

Dan hadden we nog "Het Schaap" wegens zeer schaapachtige blik , vooral als er iets moest uitgelegd worden, keek hij me aan als een schaap . "Out of Afrika" want die liep dikwijls in zo'n belachelijk wit linnen kostuum en dan ook nog " Roy Orbison" wegens zeer donkere zonnebril, zelfs bij bewolkt weer.

"Peppie en Kokkie , De Lekpot ,Roze Brommer (ook al reed ze met een paarse brommer) Neusje en Miss Donaldson"....het is mijn geheimpje...en ik kan het niet helpen.

14:21 Gepost door katrien in Mezelf | Commentaren (3)

13-09-10

A room with a view

Mijn mama wordt vandaag 67...we stelen tijd, we hebben geluk. Vorig jaar wisten we niet zeker of we nog een verjaardag samen kregen...ik kan nu een enorme triest stuk neerpennen maar op zo'n mooie dag , bungelend tussen laatste zomerdag en eerste herfstdag wil ik alleen maar gelukkig zijn. Wil ik niet vooruit denken en al zeker geen trieste woorden neerpennen.

Moeilijk is dat niet...ik kijk eens rond me...en zie dit,

P1020924.JPG

En als ik buiten kijk, zie ik dit....

P1020927.JPG

En dit

P1020926.JPG

En dan kan ik er weer tegen...en ik denk niet vooruit, want over enkele weken moet ik een 6 tal maanden op kale takken kijken en word ik niet meer blij van het uitzicht en dan moet ik veel geduld hebben tot er weer blaadjes aan de bomen staan...en heb ik nog een mama, dan?

 

 

 

10:21 Gepost door katrien in Huis, Mama, Mezelf | Commentaren (2)