01-09-10

Het perfecte leventje uit de woontijdschriftjes.

Ik wil het eens hebben over "woonmagazines"...genre VT wonen, Ariadne Home en meer van die soort.

Ik kan daar intens van genieten, koffie, goeie zetel, stilte en zo'n tijdschrift...en ik lees alles, ieder stukje, elk reclaampje kortom van A tot Z. Ik bewaar die boekskes zorgvuldig en na x aantal tijd herlees ik dat en geniet er nogmaals van.

Maar...ja,er is een maar...in mezelf lach ik om sommige foto's, van die "perfecte gezinnetjes met perfecte blonde kinderen, meestal allemaal in kraakhelder wit hemd / bloes + jeans op blote voeten in een perfect interieur" .

In den beginne...was ik jaloers..ik kon ze benijden en denken, J.E.Z.U.S.....hoe houden die mensen hun huis zo perfect, very clean ,opgeruimd en ook nog prachtig ingericht ??? Hoe kunnen ze lachend op een foto staan nadat je leest dat ze 2 jaar verbouwd hebben of jaren op zoek zijn geweest naar dit of dat...en dan komt het...

 Ze wonen in "een oud schooltje" dat omgebouwd werd tot het meest knusse huis ooit...of " een oude drukkerij" en de ouwe drukpers benutten ze nu als bad...wat ik ook maar blijf tegenkomen...de perfect passende inbouwkasten hebben we "zelf gemaakt van oude tempeldeuren die we toevallig vonden tijdens onze reis naar Bali"

....of de houten vloerdelen hebben we uitgebroken uit een "vervallen kapel in Zuid Spanje"...ja echt...die gezinnen die op de foto gaan met hun hebben en houwen zeggen altijd van die grappige, onmogelijke dingen...dingen waar je ook zenuwachtig van kan worden...want onze kastdeuren komen gewoon uit Ikea ..de houten vloer ziet er oud en bekrast uit maar dat komt door mijn hakken en niet omdat het uit één of ander kerk, tempel of ouwe melkfabriek komt.

Nog zoiets waar ik over ga nadenken...hoe regel je dat...hoe regel je, dat oude tempeldeuren uit Bali aan huis geleverd worden. Zoiets brengt toch alleen maar stress mee op reis? Hoe raken die dingen in je thuisland...pfff, ik ben al helemaal blij dat ik op reis enkel hele mooie schoenen tegenkom die ik persé wil. Of een handtas...zoiets raakt wel mee in de bagage. En desnoods laat ik een paar oude schoenen achter om plaats te maken voor de nieuwe.

Maar toch blijf ik ze kopen en lezen, die woontijdschriften. Gewoon al om eens geniepig te lachen of gewoon om even bij mezelf te denken dat wij het weer super makkelijk hebben aangepakt...en ik  heel erg veel van mijn gewone, niet perfecte huis hou. En gelukkig prijs ik me, dat wij niet met smetteloos interieur en witte bloesjes op een foto moeten..want wij zien er altijd net niet perfect uit....

Zalig, toch?

P1020818.JPG

12:46 Gepost door katrien in Huis, Mezelf | Commentaren (0)

17-08-10

En weer een jaartje ouder...

37 jaar staat er sedert de vroege ochtend op mijn teller...

Sta mij toe even te mijmeren , zoveel herinneringen om te koesteren...op kop zijn daar natuurlijk mijn lieve mannetje en de geboorte van 3 stuks kindertjes. Absoluut ook hoog in mijn lijstje is de stap die we gezet hebben met het bouwen van ons huis in een heel leuk straatje met veel groen,leuke buren en rust rondom ons. Ik zou nergens anders willen wonen op dit moment . Als ik nu naar de prijzen kijk van een stuk bouwgrond dat even groot is als het onze krijg ik buikpijn en angstzweet breekt me uit bij het idee dat mijn kinderen levenslange leningen zullen moeten aangaan om iets te kunnen kopen of bouwen...Wij hebben nog veel geluk gehad, de prijzen waren nog "normaal" 10 jaar geleden...Nog dingetjes om te onthouden zijn de reizen naar New York en Toscane..mijn twee absolute toppers qua reisbestemming...Toscane..dat voelt altijd een beetje als thuiskomen, zalige streek, lekker eten en Firenze is echt mijn favoriet. Ik kan niet wachten tot Gloria groot genoeg is om de lange rit en hete temperatuur aan te kunnen zodat we terug die kanten op kunnen reizen , dan nemen we weer een foto bij Neptunus, met haar erbij 

125_2570.JPG

 De vele leuke etentjes met mijn familie, fietsen met Gloria in het fietsstoeltje , dwalen door Brugge , lekker uit eten, een goed glaasje wijn , zien hoe mijn zoon een goal scoort, een warm bad na een koude dag , een boek vinden in de bib die ik al heel lang wou lezen, een spannende film in de bioscoop met mijn oudste dochter , een nieuw , blinkend tijdschrift bij de koffie , de sla en andijvie zien groeien in mijn moestuin ...allemaal dingetjes waar ik blij en gelukkig van word.

Soms is het goed eens stil te staan ....en te mijmeren...dan besef ik dat ik rijk ben...heel rijk.

 

13:36 Gepost door katrien in Mezelf, The Kids, Wij | Commentaren (3)

08-08-10

Weekend-dingen en ergernisjes

Ik probeer mij zo weinig mogelijk te ergeren...want, ...(en dat heb ik gelezen in een boekske) daar heb je eigenlijk vooral zelf last van en dat klopt dus absoluut. Maar ik erger mij toch de laatste tijd aan al die kookprogramma's ...dat stopt dus niet! Ik erger me vooral aan de volledige woordenschat die erbij hoort. En ook de houding die je erbij moet aannemen...zoals het woord "passie"...ok, allemaal goed en wel maar hoe doe je dat, koken vol passie vb. ik stel me daar rare dingen bij voor, ik kook graag, maar ik kook gewoon, snap je. Ik hak groenten fijn, ik bak zelf ons dagelijks brood (amen) en ik maak lekkere maaltjes, zoals vrijdagavond, uit een italiaans kookboek, pasta met gegrilde aubergines, parmahamsliertjes en parmeggianokaas erover en dat was dus mmm, jammie ,maar ik sta toch maar gewoon achter die kookpotten en grilpan. Niks passioneels, dus.

Ook het woordje "cuisson" hoor je nu te pas en te onpas...en dan die sterrenchefs...Peter Goossens en Sergio Herman...zucht...die praten over "dit is een sprankelend gerechtje" en "hiervan krijg ik een wauw-gevoel" of slechter "dit is een saai bord"...maar het meest erge is die Sergio...die staat in "de boekskes" als een nieuw sex-symbool, een man die begeerd wordt...(??) en dat speelt hij uit, jaja, ik heb hem door...hij had het over "je kan een gerechtje sexy maken door er fijne stukjes truffel aan toe te voegen" (Duh??????) en het meest, meest erge vond ik zijn uitspraak over een stuk chocoladetaart "dit is zuivere sex on a plate".

Ja zeg....komaan, daar lach je je toch ziek om...ik toch. Je kan veel zeggen over sex en ik wil daar gerust een klapke over doen maar sex op een bord ...belachelijk zeg!!!! Hoe verzin je het???

Voor de rest kan ik nog vol "passie" zeggen dat mijn radijzen goed groeien! Ik zie ze groeien terwijl ik ernaar kijk en ik heb ze dan ook wat verplant uit de zaaibakskes naar de grotere velden (humm)

P1020612.JPG
Ik heb , met technische hulp en bijstand van mijn man een rits in genaaid (ook bedankt aan you-tube) in een rokje, helaas is er weer wat misgegaan en zal het weer een stofvoddeke worden maar ik weet nu "hoe en wat" voor de volgende rok. Ik heb een vreselijk lekker chocoladebrood gebakken, je kan er maar één snede van eten en dan moet je even bijkomen in de zetel want het is heel zwaar . Paar struiken ingekort in de tuin, volle pampers ververst, fietsen rond de stadsmuur van Brugge, was buiten gehangen en weer dringend binnengehaald voor de regen enzovoort....
Fijn weekend!

14:45 Gepost door katrien in Mezelf | Commentaren (0)

29-07-10

Slechte gewoontes afleren...

Laat ik het vandaag iets hebben over iets wat ik niet meer doe. Namelijk het afgrijselijke woord, DIEET. En dat is zo'n verademing, dat kan je alleen maar begrijpen als je voor jezelf ook beslist hebt om niet meer aan die massagekte mee te doen, volgens mij. Het opgedrongen ideaal wat je ziet in "de boekjes" bestaat trouwens niet voor vrouwen want de meeste modellen zijn nog kinderen...je kan niet zeggen dat een meisje van amper 17 als model staat, voor pakweg Armani of zijn collega's een normaal vrouwenlichaam heeft. Is mijn mening , natuurlijk...Voor ik kinderen had zag ik er ook glad en strak uit...na 2 kinderen kon ik nog steeds niet klagen hoor, ik kon makkelijk in een 38 of hooguit een 40 en toch ging ik steevast op dieet. Alsof het iets was dat hoorde bij de maandagmorgen. En ik deed alles, van punten tellen bij weight watchers tot soepdieet. Ik hield alles ook maar vol tot vrijdags, wat al een hele prestatie is, in het weekend liep het steeds mis. Ik viel eigenlijk ook niet echt af (waarom zou ik, ik was niet dik) maar ergens was het een gewoonte geworden. Altijd bezig met eten en afvallen en maten enz..een tijdschrift dat beloofde dat je 3 kilo in een week kon afvallen met een dieet zus of zo, kon ik niet laten staan. Ik ging dat uitpluizen en van voor naar achter lezen en denken dat ik ook dringend weer moest afvallen.

Na mijn 3e kind en wat meer jaren op de teller weet ik steeds meer wat ik wel en niet wil. Neen, ik wil niet bij elke hap die ik neem , een rekenoefening oplossen om te weten hoeveel punten ik naar binnenwerk. En ik wil al helemaal geen akelig soepdieet meer volgen...Neen, ik pas niet meer in een maat 38 en meestal ook niet meer in een 40...maar nu las ik deze week in de krant dat wij vrouwen moeten streven naar een maat 42, dat dat een normale , doorsnee vrouwenmaat is. Klinkt dat niet zalig??? OOOh my, ik heb een ideale vrouwenmaat!!! Heerlijk zeg!!En dat allemaal zonder dieet...Want het gekke is, toen ik na een jaar "ontzwangeren" nog steeds een paar kilootjes moedervet meesleurde rond mijn heupen en borsten en het kotsbeu was om op maandag weer vol goeie moed een dieet aan te vatten, toen bleef ik gewoon hetzelfde, neen, ik raakte die paar kilootjes teveel niet kwijt en ik weeg nog steeds wat meer dan vroeger maar ik geniet en eet alles wat ik wil en door gewoon regelmatig wat te sporten (niet te vaak!!) blijf ik helemaal goed. Dat klinkt toch als muziek in je oren?!

Ik ben er helemaal over, al dat moeten en vasten en honger lijden...ik kleed me er wel naar en ben hevig fan van programma's zoals Trinny en Susanah (alhoewel ze soms iets te bruut zijn, in mijn ogen) ...

En straks ga ik nog een halfuurtje op mijn crosstrainer, terwijl ik een afleveringetje sex and the city meepik en daarna...mmmm, dan pak ik mezelf een groot glas koele, witte wijn en dan zet ik mij neer met een gezellig boek (daarnet meegebracht uit de bib) over huizen inrichten met vondsten van de vlooienmarkt...en dan geniet ik zo erg dat ik na dat glas nog wel een tweede glas pak.

Proost!

Hieronder een fotootje van de vondst van de dag...een koddig vaasje ,niet op de vlooienmarkt gespot maar gewoon bij de Hema en ik betaalde er amper 4 euro voor, super toch?

Bolletjesvaas.JPG

 

 

18:28 Gepost door katrien in Mezelf | Commentaren (2)

Vorige 1 2 3 4 5 6