31-12-11

bye bye 2011

Het was een horrorjaar voor ons en dat is wel het minste wat ik ervan kan zeggen. Mijn mama gestorven, mijn schoonmama ook, een hel van een operatie met serieuze revalidatie...en toch..,toch hebben we er iets uit geleerd...

Leef het leven nu en pluk de dag.....de mooie momenten koesteren wij, that's for sure !!!!

P1040274.JPG

P1040883.JPG

P1050242.JPG

P1070094.JPG

P1070308.JPG

P1070654.JPG

IMG_1816.JPG

IMG_1845.JPG

IMG_2150.JPG

bye bye 2011, het is voorbij!

16:27 Gepost door katrien in Wij | Commentaren (0)

29-12-11

Shopping@London

Boxing day oftewel 26 december, tweede kerst in Londen vertoeven is druk...

P1090088.JPG

P1090055.JPG

P1090086.JPG

.en als de metro dan ook nog staakt, de eerste dag van de solden losbreekt èn er een tiener vermoord wordt (jawel) in de Footlocker aan Oxfordstreet om 13.45, dan breekt de hel los....

P1090093.JPG

Verdachten met handboeien, straten ontruimd en alles afgezet

 

P1090096.JPG

P1090089.JPG

Nadien bleek het om een afrekening te gaan tussen 2 "gangs"...maar toch heel erg om dit mee te maken , het bleef nazinderen bij ons...het werd donker, overal ging de kerstverlichting aan en zoals altijd ging het leven door....

P1090107.JPG

P1090106.JPG

 

 

09:32 Gepost door katrien in Reizen, Wij, X-mas | Commentaren (0)

04-12-11

Groot geluk.

IMG_2169.JPG

16:59 Gepost door katrien in The Kids, Wij, X-mas | Commentaren (1)

10-08-11

En laat ons nog maar wat afzien....

2011...een jaar dat ons zal bij blijven...een zwart jaar, een miserie jaar, waarin we in februari afscheid nemen van mijn mama...een snijdende pijn, een gemis, en zoveel pijnlijker dan ik me ooit had kunnen voorstellen...om in de sfeer te blijven ontdekken we in april, na erfelijk onderzoek, dat zowel mijn zus en ikzelf drager zijn van hetzelfde gen, wat al die kankers bij mijn lieve mama veroorzaakte...plots maken we afspraken bij oncologen en plastisch chirurgen...horen woorden als "amputatie" en "Diepflap" en "operatie van 8 à 10 uren"...en we leggen er ons bij neer en gaan er voor en plannen allebei onze operatie in september en we lachen er mee...wat moet een mens anders???

Maar dit scenario....dat mijn man vorige week ook zijn mama'tje moest laten gaan...neen, dat hadden wij niet meer ingecalculeerd dit jaar...dit is er over en wederom grabbelen wij onze zwarte kleren samen en voor de tweede keer , dit jaar, zie ik mijn 11 jarige zoon in een begrafenis-pak en ik kan alleen maar ondergaan en mijn man troosten en denken en weten, hoe schrijnend dit wel is...

Lieve schoonmama'tje...doe de groetjes daar aan mijn mama en hou er maar een koffieklets en ga misschien eens naar een optreden van Amy Winehouse...of Elvis, er is keus genoeg daarboven...

Ik ga je missen en zal zorgen voor je zoon, daar mag je op rekenen.

Je was een prachtvrouw! Go girl....

18:20 Gepost door katrien in Mama, Mezelf, Wij | Commentaren (4)

12-04-11

On hold...tijd voor iets nieuws...

Deze blog gaat dus eventjes on hold...maar treur niet, samen met mijn Cato beginnen we iets nieuws.

Een vrolijke blog, geen zwaarmoedige onderwerpen, het moet eventjes wat frisser en vrolijker.

Van harte welkom dus, op http://mamaencato.blogspot.com/

Hoop je daar te zien en volg ons maar!!!!

08:47 Gepost door katrien in Wij | Commentaren (1)

07-03-11

Ondanks alles ,part 3...

Rouwen is werken...zei men mij eens...ik vond het toen nogal raar klinken, maar het is waar en het kost heel veel energie...dus voel ik mij 3/4 van de dag doodmoe... voor de rest doe ik behalve wenen, zuchten en me triest voelen niet veel speciaals...

Toch enkele indrukken van de voorbije dagen

Super foto van Gloria en Jackie O

P1040426.JPG

 

Met zo'n weer moeten we wandelen op het strand...

P1040447.JPG

En droom ik alvast dat dit strandcafé weer open is en dubbele espresso serveren of nog beter een campari soda met ijsblokjes...

P1040465.JPG

Ik wil niet in herhaling vallen maar het gaat de laatste dagen niet zo super met mij. En ook al zie ik rond me zoveel mooie dingen, zoveel dingen om gelukkig mee te zijn, om blij van te worden...de pijn en het gemis overheersen en mijn ogen vullen zich met tranen...Met niks te stoppen en met niks tegen te houden.

 

18:01 Gepost door katrien in Mama, Mezelf, The Kids, Wij | Commentaren (2)

17-08-10

En weer een jaartje ouder...

37 jaar staat er sedert de vroege ochtend op mijn teller...

Sta mij toe even te mijmeren , zoveel herinneringen om te koesteren...op kop zijn daar natuurlijk mijn lieve mannetje en de geboorte van 3 stuks kindertjes. Absoluut ook hoog in mijn lijstje is de stap die we gezet hebben met het bouwen van ons huis in een heel leuk straatje met veel groen,leuke buren en rust rondom ons. Ik zou nergens anders willen wonen op dit moment . Als ik nu naar de prijzen kijk van een stuk bouwgrond dat even groot is als het onze krijg ik buikpijn en angstzweet breekt me uit bij het idee dat mijn kinderen levenslange leningen zullen moeten aangaan om iets te kunnen kopen of bouwen...Wij hebben nog veel geluk gehad, de prijzen waren nog "normaal" 10 jaar geleden...Nog dingetjes om te onthouden zijn de reizen naar New York en Toscane..mijn twee absolute toppers qua reisbestemming...Toscane..dat voelt altijd een beetje als thuiskomen, zalige streek, lekker eten en Firenze is echt mijn favoriet. Ik kan niet wachten tot Gloria groot genoeg is om de lange rit en hete temperatuur aan te kunnen zodat we terug die kanten op kunnen reizen , dan nemen we weer een foto bij Neptunus, met haar erbij 

125_2570.JPG

 De vele leuke etentjes met mijn familie, fietsen met Gloria in het fietsstoeltje , dwalen door Brugge , lekker uit eten, een goed glaasje wijn , zien hoe mijn zoon een goal scoort, een warm bad na een koude dag , een boek vinden in de bib die ik al heel lang wou lezen, een spannende film in de bioscoop met mijn oudste dochter , een nieuw , blinkend tijdschrift bij de koffie , de sla en andijvie zien groeien in mijn moestuin ...allemaal dingetjes waar ik blij en gelukkig van word.

Soms is het goed eens stil te staan ....en te mijmeren...dan besef ik dat ik rijk ben...heel rijk.

 

13:36 Gepost door katrien in Mezelf, The Kids, Wij | Commentaren (3)